Τεχνικές Αυτοθυσίας

Τα παιδιά που εξαφανίζονται κάπου στην πορεία...

Aύριο, Τετάρτη 18/11/2026, θα συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγίας Παρασκευής το αίτημα γονέων και δημοτών του Βορείου Τομέα Αθηνών για τη δημιουργία νέου Εργαστηρίου Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (ΕΕΕΕΚ). Ενόψει αυτής της συζήτησης και της παράστασης γονέων σε αυτή, μια μητέρα παιδιού με αυτισμό έγραψε το παρακάτω κείμενο, το οποίο αναδημοσιεύω ανώνυμα, με την συγκατάθεσή της.


Ξεκινούν μαζί με όλα τα παιδιά. Στην παιδική χαρά, στον παιδικό σταθμό, κάποια ακόμα και στο νηπιαγωγείο. Μετά έρχεται η πραγματικότητα: δεν υπάρχουν σχολεία γι' αυτά τα παιδιά κοντά στην κατοικία τους. Πρέπει να φεύγουν. Στην Πεντέλη ή στο Μαρούσι για Δημοτικό. Ακόμα πιο μακριά στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση: στη Ραφήνα ή στη Νέα Μάκρη. Κάποια στιγμή ακούστηκαν ψίθυροι ακόμα και για Ωρωπό. Όχι επειδή επέλεξαν οι οικογένειες κάποιο ιδιωτικό σχολείο. Αλλά επειδή τα μοναδικά σχολεία που υπάρχουν γι' αυτά τα παιδιά, είναι εκεί.

Τα παιδιά που κάποτε βρίσκονταν στις ίδιες παιδικές χαρές, στις ίδιες τάξεις, και αλληλεπιδρούσαν, καταλήγουν σαν να μη γνωρίστηκαν ποτέ. Τα παιδιά της μίας πλευράς εξαφανίζονται από τη σχολική καθημερινότητα της κοινότητας. Η απουσία τους οδηγεί σε άγνοια, προκαταλήψεις, αδιαφορία, ακόμα και φόβο.

Από την Αγία Παρασκευή να πηγαινοέρχεσαι στο σχολείο καθημερινά σε δρομολόγιο μέχρι και 2 ωρών. Σε λίγο δεν θα είναι διαθέσιμα ούτε αυτά τα σχολεία. Είναι ήδη υπεράριθμα. Θα φτάσουν να φιλοξενούν π.χ. 200 παιδιά, αντί για 90, που για τόσα μπορεί να ήταν αρχικά φτιαγμένο το κτήριο. Δεν είναι τυχαίοι αριθμοί. Αυτό συμβαίνει ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ σε ένα τέτοιο σχολείο του Νέου Ηρακλείου, που σταμάτησε πλέον να δέχεται μαθητές από πολλούς δήμους του βόρειου τομέα. Μιλάμε για σχολεία ή για υπεράριθμες φυλακές; Η φιλότιμη προσπάθεια εκπαιδευτικών και προσωπικού δεν αρκεί σε τέτοιες συνθήκες.

Οι δήμοι του βόρειου τομέα Αττικής, δεν έχουν προτείνει μέχρι τώρα ένα οικόπεδο ή κτήριο για τις εκκρεμείς ανάγκες δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης των παιδιών με βαριές αναπηρίες. Μήπως στ' αλήθεια δεν υπάρχουν χώροι; Τότε ας ειπωθεί καθαρά: δεν υπάρχουν άλλοι χώροι για τα παιδιά αυτά, τέλος. Ή θα συμβιβαστούν στην "εξορία", στη στοίβαξη, ή δεν θα πηγαίνουν καθόλου σχολείο. "Ας είμαστε ρεαλιστές, παντού υπάρχουν προβλήματα, υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές". Όχι, δεν είναι επιλογές.

Πραγματικά δεν υπάρχουν χώροι για σχολείο σε κανέναν δήμο του βόρειου τομέα; Ή μήπως οι δήμοι δεν έχουν ασχοληθεί αρκετά για να υποδείξουν λύσεις στο κράτος;


Στην Ελλάδα, η ειδική εκπαίδευση μετά το δημοτικό μπορεί να γίνει στις παρακάτω δομές:

  1. Ειδικό Γυμνάσιο
    • Η αντίστοιχη δομή του Γυμνασίου γενικής εκπαίδευσης, με προσαρμοσμένο πρόγραμμα και υποστήριξη στις ανάγκες των μαθητών.
    • Έχει ακαδημαϊκά μαθήματα.
    • Υπάρχει εξειδικευμένο εκπαιδευτικό προσωπικό.
    • Το πρόγραμμα προσαρμόζεται στις δυνατότητες των μαθητών.
    • Μπορεί να συνεχιστεί η φοίτηση σε Ειδικό Λύκειο.
  2. Eιδικό Λύκειο
    • Απευθύνεται σε αποφοίτους Ειδικού Γυμνασίου ή άλλους μαθητές που πληρούν τις προϋποθέσεις εγγραφής.
    • Ακολουθεί προσαρμοσμένο πρόγραμμα γενικής εκπαίδευσης.
    • Έχει τρεις τάξεις, καθώς και προκαταρκτική τάξη.
    • Οδηγεί σε απολυτήριο Λυκείου.
  3. ΕΝ.Ε.Ε.ΓΥ.-Λ.: Ενιαίο Ειδικό Επαγγελματικό Γυμνάσιο – Λύκειο.
    • Είναι μια ιδιαίτερα σημαντική δομή, γιατί συνδυάζει τη γενική παιδεία με την επαγγελματική εκπαίδευση.
    • Περιλαμβάνει τέσσερις τάξεις Γυμνασίου.
    • Περιλαμβάνει τέσσερις τάξεις Λυκείου.
    • Προσφέρει επαγγελματικούς τομείς και ειδικότητες.
    • Στόχος είναι η απόκτηση γνώσεων και επαγγελματικών δεξιοτήτων, με προοπτική απασχόλησης.
  4. Ε.Ε.Ε.Ε.Κ.: Εργαστήριο Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης.
    • Είναι διαφορετική εκπαιδευτική διαδρομή, καθώς απευθύνεται σε μαθητές που δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν το ακαδημαϊκό πρόγραμμα του Γυμνασίου.
    • Δίνει ιδιαίτερη έμφαση στην πρακτική και βιωματική εκπαίδευση.
    • Καλλιεργεί δεξιότητες καθημερινής ζωής.
    • Προσφέρει επαγγελματική κατάρτιση σε εργαστηριακά αντικείμενα.
    • Η φοίτηση διαρκεί έως έξι χρόνια.

#oratotita #oxi_toso_syntomo