Τεχνικές Αυτοθυσίας

Συζητήσεις με γονείς ατόμων με νευροαναπτυξιακές διαταραχές

Στο τζούντο, οι τεχνικές αυτοθυσίας απαιτούν από τον αθλητή να πέσει πρώτος, παραδίδοντας προσωρινά τη δική του ισορροπία για να ανατρέψει τον αντίπαλο. Η σωστή εκτέλεση της τεχνικής όχι μόνο πετυχαίνει την ανατροπή, αλλά αποφεύγει και τον τραυματισμό.

Σκίτσο μιας από τις τεχνικές αυτοθυσίας στο τζούντο (τομόε νάγκε). Εικονογράφηση του Michael Hultstrom.

Ως γονείς ατόμων με νευροαναπτυξιακές διαταραχές (αυτισμό, νοητική αναπηρία, ΔΕΠΥ, επικοινωνιακές διαταραχές, κ.α.), βρισκόμαστε συχνά σε παρόμοια θέση: παραδίδουμε χρόνο, ενέργεια, προτεραιότητες, ακόμη και όνειρα—βγαίνουμε δηλαδή τελείως εκτός ισορροπίας—ενώ παλεύουμε για αυτό που θεωρούμε πιο σημαντικό: ζωή με ποιότητα για τα παιδιά μας, στο τώρα και το μετά.

Αυτοθυσία που γίνεται αυτοκαταστροφικά δεν έχει νόημα. Όπως ο αθλητής του τζούντο χρειάζεται να εξασκήσει την τεχνική του για να μην τραυματίζεται, έτσι και εμείς, οι γονείς και φροντιστές, πρέπει να αναπτύξουμε τις τεχνικές μας ώστε, μέσα στις απαιτήσεις της φροντίδας, να διατηρούμε τη δική μας ευημερία.

Λέγομαι Γιάννης Γεωργίου, έχω δυο παιδιά και το ένα έχει αυτισμό και νοητική αναπηρία.

Χρησιμοποιώ τον όρο «αυτοθυσία» με εισαγωγικά, με ερωτηματικά και με προβοκατόρικη διάθεση. Όχι, το σκεπτικό του να πέσω ηρωικά δεν με γοητεύει ιδιαίτερα. Προτιμώ να ζω με ποιότητα και να μπορώ να προσφέρω ποιότητα ζωής. Σκοπός μου είναι να πέφτω με τεχνική, ώστε να μπορώ να συνεχίζω να παλεύω για τα σημαντικά. Οι τεχνικές αυτοθυσίας είναι ουσιαστικά τεχνικές αυτοφροντίδας.

Αλλά αρκετά για μένα. Θέλω να ακούσω τις δικές σας ιστορίες.

Ποντκαστ

Μέσα από τις συζητήσεις με άλλους γονείς, στο πόντκαστ Τεχνικές Αυτοθυσίας εξερευνώ το πώς ισορροπούμε· πώς κάνουμε χώρο για τη φροντίδα των παιδιών μας χωρίς να αφανιζόμαστε. Κάνω ερωτήσεις και δίνω τον λόγο στους άλλους γονείς να μιλήσουν για την εμπειρία τους.

Το πόντκαστ δημοσιεύεται σε Spotify, Apple Podcasts και YouTube.

Μπλογκ

Το μπλογκ αυτού του ιστότοπου είναι ο χώρος όπου αφηγούμαι συμβάντα και σκέψεις που σχετίζονται με την αναπηρία του γιου μου, Μάρκου, και με το πώς τη βιώνουμε εμείς, οι γονείς και ο αδερφός του. Εδώ εκφράζω τις δικές μου απόψεις και βγάζω τα δικά μου συμπεράσματα.

Ο ιστότοπος αυτός είναι ένας χώρος όπου γονείς ατόμων με νευροαναπτυξιακές διαταραχές μοιραζόμαστε εμπειρίες, αναζητούμε νόημα και ανακαλύπτουμε τρόπους να παραμείνουμε ολόκληροι άνθρωποι, απολαμβάνοντας μια ουσιαστική ζωή μαζί με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.

Καλή ανάγνωση και καλή ακρόαση.